To arketa στο Θέατρο…


Η θεατρική παράσταση “Μήδεια” του Μποστ είναι μια ακόμη προσπάθεια κάποιων που αγαπούν την τέχνη και προσπαθούν σε πείσμα των καιρών να αναδείξουν τα θετικά στοιχεία του πολιτισμού.
Το έργο παίχθηκε με μεγάλη επιτυχία στις 26 Μαρτίου ενώ έχει προγραμματιστεί ακόμη μια παράσταση στις 2 Απριλίου 2011 στο Δημοτικό Θέατρο Διδυμοτείχου.
Θα ακολουθήσουν και άλλες παραστάσεις στην Ορεστιάδα, Σουφλί και Πέραμο Καβάλας, ενώ η Θεατρική Ομάδα του εκπολιτιστικού συλλόγου “Δίδυμα Τείχη” θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε διεθνή διαγωνισμό θεάτρου που θα πραγματοποιηθεί στην Βουλγαρία τον μήνα Μάιο…

Η σκηνοθεσία και οι χορογραφίες του έργου είναι του Άκη Τσονίδη, η μουσική του γνωστού συνθέτη Βασίλη Δημητρίου, το σκηνικό βασισμένο στο σκίτσο του Μποστ για το συγκεκριμένο έργο και τα κοστούμια ομαδική εργασία του θιάσου. Παίζουν οι: Δήμητρα Γιαλένιου, Σταύρος Γουδουσάκης, Κώστας Γούργουλης, Ελευθερία Δελήμπαλτα, Ειρήνη Δελημύτη, Λίτσα Διάκα, Σάκης Ζιαγάκης, Αργυρώ Καρλιώτη, Γιώργος Λιολιούδης, Χρύσα Μαυράκη, Δέσποινα Μιχαηλίδη, Βάσω Μπαχτσεβάνη, Χρήστος Μπιτζέκας, Δήμητρα Τασίδου, Γιάννης Χρήστου.

Παρακολουθήστε ένα μικρό απόσπασμα της παράστασης…Μήδεια

Είμαστε και πάλι εδώ…

Μπορεί να μοιάζει με πρωταπριλιάτικο ψέμα, αλλά η ομάδα του “αρκετά” είναι πάλι εδώ για να κάνει μια νέα αρχή στη δύσκολη χρονική περίοδο που διανύουμε…
Με νέα θέματα η προσπάθειά μας θα είναι να σας ενημερώνουμε και να σας βοηθούμε να γίνομαι επιτέλους ένας τόπος που θα αξίζει να ζεις…
Θα χαρούμε να σας έχουμε κοντά μας με τις απόψεις σας και τις προτάσεις που τελικά θα οδηγήσουν αυτόν τον ευλογημένο τόπο σε πορεία ηθικής και πνευματικής ανάπτυξης.

Η ομάδα του αρκετά…

Αρκετά με τις Φωτιές….

Όσοι έχετε επισκεφτεί την Κρήτη σίγουρα θα γνωρίζετε την πασίγνωστη παραλία Πρέβελη κοντά στην ιστορική Μονή Πρέβελη στο νότιο Ρέθυμνο. Αυτός ο επίγειος παράδεισος αποτελεί πλέον παρελθόν. Μεγάλες εκτάσεις κάηκαν με αποτέλεσμα να αποτεφρωθεί εντελώς το πανέμορφο φυσικό φοινικόδασος που υπήρχε εκεί για εκατοντάδες χρόνια! Δυστυχώς για άλλη μια φορά η έλλειψη ετοιμότητας, η ασχετοσύνη των δήθεν ειδικών και η μη λειτουργία του συστήματος παρακολούθησης και πυρανίχνευσης έδρασαν ως τροχοπέδη και εξαφάνισαν από το χάρτη της Κρήτης μια γωνιά απαράμιλλου κάλλους, ένα σημαντικό φυσικό μνημείο για το νησί, χώρο που επισκέπτονταν κατά χιλιάδες οι επισκέπτες από όλο τον κόσμο, κάθε καλοκαίρι.

Ακούσαμε πολλά παράδοξα τις τελευταίες μέρες για το θέμα. Εμείς θα αναφέρουμε μια από τις απαντήσεις που δόθηκαν από αρμοδίους ύστερα από την καταστροφή του φοινικόδασους κι έλεγε ότι δεν περίμεναν πως με τόσο δυνατούς ανέμους που έπνεαν στην περιοχή κάποιοι θα έκαναν πράξη τον εμπρησμό. Με λίγα λόγια είχαν επαναπαυθεί και ήλπιζαν στο φιλότιμο αυτών που εδώ και πάρα πολλά χρόνια κατατρώνε και καταστρέφουν δασικές εκτάσεις στο βωμό του εύκολου χρήματος, χωρίς συνείδηση, χωρίς τέλος.

Ασυδοσία, ανικανότητα, ανευθυνότητα και μεγάλη ηλιθιότητα χαρακτηρίζει όλους εκείνους που ενώ κρατάνε στα χέρια τους το μέλλον των παιδιών μας, επαναπαύονται σε ελπίδες και με το σταυρό στο χέρι περιμένουν το θαύμα. Ντροπή! Το φοινικόδασος χάθηκε, η Μονή Πρέβελης κινδύνεψε αρκετά, γύρω περιοχές και χωριά κάηκαν και οι αρμόδιοι κοιτάνε πως να ρίξουν τις ευθύνες άλλου. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία στη Δασική Υπηρεσία, η Δασική Υπηρεσία στους cambers και πάει λέγοντας. Καιρός να αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας. Και οι αρμόδιοι, αλλά και όλοι εμείς που δεν απαιτούμε το αυτονόητο. Έναν κόσμο ασφαλή και δίκαιο για εμάς και τα παιδιά μας.

Ευχόμαστε να μην ξαναδούμε παρόμοιες εικόνες κι επιτέλους οι φέροντες ευθύνη να ωριμάσουν και να είναι “εκεί” όταν ο πολίτης και η φύση τους έχει ανάγκη. Μακάρι να είναι αυτή η τελευταία φορά.

Αδράξτε τη μέρα!!!!

Μια καινούργια μέρα ξεκινά και όλοι μας θα πρέπει να «αδράξουμε τη μέρα» και να ψάξουμε να βρούμε μέσα μας τον καλύτερό μας εαυτό. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να βγούμε από το τέλμα της σημερινής προβληματικής κατάστασης. Ας ακούσουμε ωραίες μουσικές και ας ονειρευτούμε ένα καλύτερο αύριο για μας και για τα παιδιά μας. Ας δώσουμε αυτήν την ευκαιρία στην νέα γενιά. Ας προσπαθήσουμε να τα δούμε στα μάτια και να τους πούμε συγνώμη…
Ο κόσμος που τους προσφέραμε δεν είναι «αγγελικά πλασμένος», δεν βασίζεται στο τι ξέρεις αλλά στον ποιόν ξέρεις και δεν προωθεί τις δράσεις και την ευρηματικότητα, απλά οδηγεί σε μια στείρα και πολλές φορές άδικη πραγματικότητα. Ας πούμε λοιπόν ΑΡΚΕΤΑ και ας δούμε το μέλλον με αισιοδοξία και πιστεύοντας ότι η κρίση φέρνει και την αλλαγή…Carpe Diem λοιπόν!!!!

Βροχή και οδήγηση!!!

Η βροχή ανέδειξε για ακόμη μια φορά την κακοτεχνία των ελληνικών δρόμων αλλά και την έλλειψη οδηγικής συμπεριφοράς και άγνοιας του ΚΟΚ των νεοελλήνων. Η ανόητη συμπεριφορά των οδηγών να κινούνται όταν βρέχει με κλειστά τα φώτα αυξάνει τις πιθανότητες για την πρόκληση ατυχημάτων. Φυσικά για αυτό υπάρχει και αντίλογος!!! Πολλοί νομίζουν ότι ανάβοντας τα φώτα πορείας «καίνε» ρεύμα και σήμερα δεν είναι εποχή για σπατάλες!!!! Από την άλλη η υπερβολική αυτοπεποίθηση στις ικανότητες μας, μας οδηγεί στο να αυξάνουμε αντί να μειώνουμε τη ταχύτητα…Κατά συνέπεια οι αποστάσεις μεταξύ των οχημάτων μειώνονται και επομένως και οι χρόνοι αντίδρασης και φρεναρίσματος. Φυσικά εδώ έρχονται και «κολλάνε» οι κακοτεχνίες του οδοστρώματος που επαυξάνουν τις πιθανότητες για ατύχημα. Αλλά αυτά συμβαίνουν στους ΑΛΛΟΥΣ όχι σε εμένα τον οδηγάρα που τα έχω όλα υπό έλεγχο!!!

Ας κοιτάξουμε λοιπόν να σταματήσουμε να κατηγορούμε συνέχεια τους άλλους και να δούμε καλά το πρόσωπο μας στον καθρέπτη. Εκεί θα δούμε την έλλειψη σεβασμού και αλαζονεία.  Ας πούμε για ακόμη μια φορά ΑΡΚΕΤΑ και ας κινηθούμε με σύνεση και υπευθυνότητα σε μέρες όπου ο καιρός δεν είναι με το μέρος μας…

Μήπως έχουμε σκάψει τον πάτο;

Βλέποντας την κατάσταση στην χώρα, αναρωτιέμαι αν τελικά έχουμε ξεπεράσει τον πάτο αυτού του πηγαδιού και κατευθυνόμαστε με μαθηματική ακρίβεια στο κέντρο της γης όπου το μάγμα θα μας εξιλεώσει και θα μας οδηγήσει στην κάθαρση, κάτι που τόσο καιρό περιμένουμε…Δυστυχώς όμως αυτή η κοινωνική κατάπτωση οδηγεί σε υπόγειες περιπλανήσεις σε χώρους που μάλλον για υπόνομο μοιάζουν παρά καυτή λάβα.

Αρκετά με την υποκρισία… Ας δούμε τα παιδιά στα μάτια

Είναι αρκετές μέρες τώρα, βρισκόμενος στο εξωτερικό που προσπαθώ να καταλάβω μέσω του διαδικτύου και των διαφόρων blogs και site για το τι πραγματικά συμβαίνει στην χώρα μας.

Πραγματικά πιστεύω ότι βρισκόμαστε στην βάση, για να μην πω πάτο, της κοινωνικής και πολιτικής μας υπόστασης. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί όλοι μιλάνε για συνομωσίες, προβοκατόρικες ενέργειες και πάλη των τάξεων όταν την ίδια στιγμή μιλώντας με τους φίλους και γνωστούς και βλέποντας το facebook διαπιστώνω ότι η εικόνα δεν έχει αλλάξει και τα μπουζούκια είναι γεμάτα και τα καφέ μπαρ κάνουν πάρτι και γενικά τίποτα δεν δείχνει ότι κάτι πλέον καινούργιο έφερε αυτός ο άδικος χαμός αυτού του παιδιού. Δεν θα μπω στη διαδικασία να κατηγορήσω και να γίνω δικαστής και κριτής των πάντων μια και δεν είναι αυτή η δουλειά μου. Αυτό φυσικά πρέπει να το καταλάβουν και οι δημοσιογράφοι που αυτεπάγγελτα έχουν γίνει ειδικοί «επί παντός επιστητού» από το αν «έστησε» καλά την ομάδα ο Όττο μέχρι το πυρηνικό πρόγραμμα του  Ιράν και φυσικά η γνωστή τους ικανότητα να βγάζουν δικαστικές αποφάσεις στα τηλεδικαστήρια και στα απαράδεκτα «παράθυρά» τους.

Βρισκόμενος στο εξωτερικό και βλέποντας ειδήσεις διαπιστώνω και πάλι ότι είμαστε ο λαός του «κουτσομπολιού» και  του «ξεκατινιάσματος»!!! Εδώ ο δημοσιογράφος λέει την είδηση και αυτή είναι η δουλειά του. Αν έχεις ανάγκη από ανάλυση παίρνεις την εφημερίδα σου το πρωί και μέχρι να φτάσεις στη δουλειά σου διαβάζεις από πραγματικούς ειδικούς την άποψή τους στο μετρό!!! Δεν υπάρχει άνθρωπος  που να μην είναι με ένα βιβλίο ή εφημερίδα στο χέρι μέσα στο μετρό, από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο, αλλά αυτό θα είναι ένα άλλο θέμα που θα το συζητήσουμε σε άλλο άρθρο.

Και έρχεται σήμερα η επίθεση στο νεαρό αστυνομικό… Τι γίνεται λοιπόν στην χώρα μας; Ποιος κερδίζει από αυτήν την κατάσταση; Ένα είναι πάντως σίγουρο…έχουμε να μας κυβερνούν αυτοί που μας αξίζουν!!! Γιατί όσο και αν καταδικάζουμε το «σύστημα» σε αυτό θα τρέξουμε για μια θεσούλα στο δημόσιο ή αν θέλουμε να «γίνει η δουλειά μας» και εδώ είναι το πρόβλημα.

Η νοοτροπία που κληρονομήσαμε μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς και καμία σχέση δεν έχει με την ελληνική κληρονομιά που και απ΄αυτήν πήραμε μόνο τα Διονυσιακά της στοιχεία… (καρναβάλια και γλέντια μέχρι πρωίας).

Τι πρέπει να γίνει; Θα χρησιμοποιήσω μία έκφραση κάποιου αμερικανού προέδρου του J F Kennedy που είπε « Μην ρωτάς τι κάνει η πατρίδα για σένα, αλλά τι κάνεις εσύ για την πατρίδα». Πρέπει λοιπόν να σηκώσουμε τα μανίκια και ξεκινήσουμε δουλειά που πρέπει πρώτα να ξεκινήσει από την προσέγγισή μας στα παιδιά μας. Να τους δώσουμε αρχές, ιδανικά και πιστεύω και πάνω από όλα παιδεία. Το να θεωρείς ότι είσαι καλός γονιός μόνο και μόνο επειδή πληρώνεις τα φροντιστήρια και τα «καπρίτσια» του παιδιού σου δεν είναι αρκετό. Οι νέοι θέλουν να είσαι κοντά τους, να βλέπουν και να παίρνουν εικόνες γιατί βασίζονται στη μίμηση και την ταύτιση…αλλά τι εικόνες να πάρουν όταν βλέπουν τους γονείς να τρέχουν από το πρωί μέχρι το βράδυ για να μαζέψουν χρήματα χωρίς ηθικούς κανόνες και αξίες; Μου έκανε φοβερή εντύπωση κόρη φίλου 4-5 χρονών που έλεγε σε ένα άλλο κοριτσάκι που μόλις είχε γνωρίσει ότι θα «το κανονίσει» και θα είναι μαζί στο νηπιαγωγείο!!! Και ρωτώ πού έμαθε το κοριτσάκι τη λέξη «θα το κανονίσω;»

Πρέπει λοιπόν να ξεκινήσουμε από τα παιδιά μας και ίσως μια μέρα ίσως δούμε μια καλύτερη Ελλάδα…